Duygusal Çocuk

İnadına İnadına 

Seni düşündükçe zamansız yağmurlar yağıyor gözlerimden
İçimde dinmeyen fırtınalar başlıyor esmeye
Sensizlik miydi içimi acıtan
Yoksa yalnızlık mı?
Anlamaya çalıştıkça yüreğimdeki diken daha da derine batıyor
Derine gittikçe durdurulamayan bir kan seli oluşuyor gözle görülmeyen
Acısını sadece benim hissetigim ama gözlerimden fışkıran
Kimsenin bilmediği, senin yalanlarının yaktığı kor bir ateş

Sana güvenmişti bu yürek
"Vazgeçilmezim oldun"demiştin
"Kimse vazgeçilmez değildir." demiştim sana.

Yaşam Bir Armağan Bizlere

Bazen herşey anlamsızlaşır, boğulur gibi hisseder insan kendini. Masalar sandalyeler üzerine gelir. Seni anlamayan, boş konuşan boş bakan insanlarla sonuçsuz cümleler paylaşmak zorunda kalırsın. Ayrılamazsın o ortamdan ne kadar istesen de. Hayatın gerekliliğidir bu, kurmuş olduğun düzenin getirdikleridir. Konuşur, konuşursun aklın yüreğin başka yerlerde, başka diyarlarda. Başka zamanlarda, başka mekanlarda olmak istersin hep. Bu umutsuz bir çabadır bilirsin ama istersin de bir taraftan. Gözlerine bakarsın çevrendekilerin. Farklı bir ışık, farklı bir açı yakalamaya çalışırsın. Yoktur tekrar tekrar baksan da. Belki değişir birgün diye aynı gözlere bakarsın için titreyerek.

Sevgiliye Son Mektup 

Bir gün daha yaşandı ve bitti.Yeni bir güne tekrar açtım gözlerimi farkı yoktu aylardır uyandığım sabahlardan.Değişen tek şey takvim yaprağındaki rakam oldu.Yakalandığım hastalıktan kurtulmaya çabalıyordum ve her seferinde daha derine batıyordum. İlacımın zaman olduğu söylendi. Zaman denilen ilacı vaktini geçirmeden aldım ama hiçbir etkisi olmadı. Ne bir yan etki nede bir olumlu etki. Sonuç negatif. Antibiyotik olarak aldığım miller her yudumda içerimde oluşmuş yaraları tuz basarcasına yakarak geçti. Alev alev yaktı.

Ben daldığım ufuktaki hayalinle beraberken anlayamıyordum artık yanımda konuşulanları.

Bazen nerde olduğumu bile kavrayamıyordum nasıl bir illetse öyle sarmıştı bedenimi benliğimi. 

Kapı Çalar

Sabahın erken saatlerinde. Açarsınız. Sütçünüzdür gelen. Sütçünün litreliğinden kabınıza dökülen beyazlıkta sabahın güzelliğine kavuşursunuz. Gözünüzde pırıl pırıl bir sabah kahvaltısı canlanır. İçinizden "Bugün kahvaltıyı bahçede yapalım" diye geçirirsiniz.

Kapı çalar...

Gelen postacıdır. Kucağında büyükçe bir paket. Uzattığı kağıda imza atarsınız. Daha önceden ısmarladığınız kitaplara kavuşmanın sevincini yaşarsınız. Zaten tatilde olduğunuzdan bu kitaplara çok ihtiyacınız vardır. "Artık canim sıkılmayacak " deyip keyiflenirsiniz. En çok merak ettiğinizi alıp şezlonga uzanırsınız.

Kapı çalar...

Hoşgeldin Hayat 

Hayat alabildiğine esrarengiz bir serüvendir güvenli bir limana ulaşmaya çabalarken geçirdiğimiz. Gökkuşağından daha canlı ve renkli. Ne yoruldum deyip durabilirsin ne de geldim deyip inebilirsin.

Bir tek dostlarındır kazandığın baş döndüren bir hızla ilerleyen zamanda. Bazen kara bulutlar kaplar o masmavi dünyanı. Karamsarlık vakti değildir, hemen toparlamalısın alabora olmuş geminin parçalarını. Kırmalısın hayat dümenini yeni umutlara, gençsin, yorulmamalısın mücadeleden. Bazen tam bitti derken başlar yeni umutlar, köpürür yine o sütliman deniz.

Kalbin yeni yeni heyecanlarla çarparken mutluluğu bütün kalbinle yaşarsın. Sakın ola ki kaçırma bu fırsatı. Gereksiz üzüntülerle, kuruntularla karatma kalbini, yeşert artık bütün solmuş umutlarını. Hayat gülen yüzüyle bakarken sana sen de aç kollarını olabildiğince deli esen rüzgarlara. Bil ki heyecan ancak harekettedir, paylaşımdadır. Silk üstündeki bütün küskünlüklerini, kopar eskiyle, hüzünle olan bütün bağlarını. Ve de ki "Hoşgeldin Hayat"...

Yanılmaz Bazen

Karanlık yolda ilerlerken bir den duraksadı. Etrafına bakmaya başladı anlamsızca kendi gölgesini aradı,delirmiş gibiydi defalarca baktı etrafına ama göremedi gölgesini.. Sonra anladı bu karanlık yolda onu gölgesinin bile yalnız bıraktığını.. Sonra yavaşca yere dizlerinin üzerine çöktü tıpkı yıkılan bir dağ gibiydi. Yavaş ama gürültülü bir şekilde.. Titreyen buruşmuş ellerine bakarak düşündü Neden yalnız kaldım dedi kendikendine. Sonra çoçukluğu geldi aklına birden yüzünde bir gülümseme belirdi çünkü hiç bir şeyi tam olarak hartırlamıyordu sadace onun için önemli olan seyleri hatırladı çiklet,top ve oyuncakları ve babasını annesini hatırladı, ona nasıl ilgiyle baktıklarını düşündü düşündü ve düşündükcede mutlu oldu.

Zaman

Bizim ak sakallı ihtiyar yine çıkageldi dün... Her sene geldiği gün... aynı saatte... Aculdu. Telaş içinde konuştu benle...

Dedim: "Hayrola acelen ne?"

"Acelem yok" dedi, "Ben her zamanki tempomdayım, ama sana hızlı gibi gelmeye başladım"
"Dönüp bakıyorum da, amma yol katetmişiz seninle" dedim, "Nasıl geçtik onca yoldan anlayamadım."

Güldü: "Başta anlayamaz insan” dedi, "... anladığında da çok geç olur”

İlk Kez - Elveda

Ben; bu gece inadına seni düşündüm,ellerini düşündüm, gözlerini düşündüm taparcasına, bana verdiğin mutluluğu düşündüm.

Sonra; istemeden seni bir başkasıyla düşündüm kıskançlık damarlarımda dolaştı sabaha dek. bir görmeliydin nasıl perişandım.

Ben; bu gece sana geldim. Yokluğun öyle koydu ki yüreğime; dayanamazdım. Ne karanlık nede korku dinledim. Sadece sendin bu gece gözlerimde büyüyen.

Sonra; bir türlü utanç duvarını aşamadım. Bilirsin ben kendimden de utanırım. Paramparça geri döndüm kapından.